رادیویی

لطفا بدون دعوت وارد نشوید!!!!

injaradio-javan — Wed, 04 Nov 2009 20:21:18 GMT

سلام

به قول آبجی خانوم سبز تر از بهار سلامت میکنم....

من که میخواستم ساده برگذار بشه گفتم تو این شرایط زیاد تو خرج

و زحمت اضافه نیفتم.اما دوستان از آسمان و زمین ریختند رو سر و

کله منه بیچاره که چی پس فردا میمیری حداقل خاطراتت باشه که بقیه

بخوانند و بدانند چه گلی از بینشون رفته.(بگو خدانکنه)

این آبجی خانوم من هر سال با اسرار زیاد من و البته منافع خودش که نشان

بده یک دوست خوبه و آبجی خانوم مهربان واسه تولد من آپ میکنه.

امسال خیلی جالب بود و پر از اتفاق خنده دااااااااااااااااااااااااار که شرمنده

نمیتونم بگم.اما خیلی جالب نوشته من خوندم کلی خندیدم و تعجب کردم آخه

این حرفها بهش نمیاد جالب تر اینجاست که در قسمتی نوشته:

«هدیه ام را به بوسه ای از گل یاس و دسته ای از گل مریم تقدیمت میکنم»

ایییییییییی آبجی خانوم حرفا زدیا ما عید هم همدیگه رو نمی بوسیم البته که

اینجا فضا مجازی است و.... اره دیگه میشه پس بوس بوسسسسسسسسس.

ولی خیلی ساده است من از شلوغ بازی و جیغ و ...زیادم بدم نمیاد اما تو

وبلاگت خبری نبوداااااا آبجی خانوم بله گفتی آمدند جمع کردن گفتم زیاد

سر صدا نکن همینه دیگه حالا خوبه کارت به یه شب ....نکشیدااااااااا

و اگر نه سابقه دار هم میشدی به جرم پارتی وووووو و....... .

ساده و بی صدا با کمی خالی بندی اما قبوله آبجی خانوم ولی نبینی تولد سال

دیگه ام و اگه بخوای بپیچونی کادو رو البته بگم که خودم بمیرم و نبینی بعد

از 1021 سال.

صمیمانه تو را بوس بوس و بسیار فراوان تشکر آبجی خانوم(مریم)

از شما دوستان عزیزی که تشریف آوردید هم متشکرم کادو ها رو هم

خودم میام ازتون میگیرم تو زحمت نیفتید بیاین خودتون.

انشاالله که عمر با عزت داشته باشم همیشه خوب و خوش و سلامت

باشم.با آرزوی موفقیت در تمام مراحل زندگی برای خود عزیزم

تولدم را تبریگ می گویم.کادو هم که دادم به خودم از یه هفته قبل.

خیلی خوش گذشت سال دیگه هم باشید خوشحال میشم.

لطفا بادکنک ها را نترکانید چون آلودگی صوتی ایجاد میشه جلو در و همسایه

هم خوبیت نداره.کیک هم اضافه نمونده که بدم ببرید منزلتان تا یه هفته عصرانه

با چای و قهوه میل کنید.و معذرت که از شام خبری نبود. ما که بچه های

خوبی هستییییییییییییییییم سروصدا نکنید لطفا آرام بروید 18 سال گذشت

تا سال دیگه و تولد دیگه... .

به به ببین چه خوشگله

ممنونم استاد عزیزم آقای راد.

تولدمهههههههههههههههههههههههههه

injaradio-javan — Sun, 25 Oct 2009 20:11:18 GMT

وفای بی وفایان کرده پیرم

برم یار وفاداری بگیرم

اگر یار وفاداری نجویم

سر قبر وفاداران بمیرم

روحت شاد فایز دشتستانی با این دوبیتی زیبایی که 100 سال پیش

واسه من گفتی.

من حاضرم تا آخر عمر به دنبال یار با وفا بگردم همیشه به انتظار

باشم اما هیچ وقت با کسی دوستی نکنم که بی وفایی ببینم.

کلی کار ناتمام و انجام نشده دارم.میخوام یه کمی زیاد فقط به فکر

خودم باشم و یه سروسامان درست حسابی به خودم و کارم و زندگانی ام

بدهم.همیشه دوست داشتم معروف باشم نه از نوع بازیگری ....

دوست داشتم کاری کنم که بهم افتخار کنند.وتلاش میکنم که همین طور

بشه ودارم یه کارایی میکنم برام دعا کنید موفق بشم به نتیجه برسم.

18 سال به خوبی و خوشی گذشت و حالا وقت تلاش و کار است.

امیدوارم بتونم از این به بعد هم برای خودم و هم برای دیگران مفید

باشم.و به چیزی که میخوام برسم.

یه کمی از اینجا فاصله میگیرم اما به دوستای خوبم سر میزنم.

عمیق در دلم هستید.

15 آبان هم تولدم به خودم تبریک میگم یه کادوی خوشگلم گرفتم

برای خودم شما هم خواستید تبریک بگین.مرسی میشم.

یه مشکلی پیش آمده فقط برام خیلی دعا کنید.

خدانگهدار...التماس دعا

نظر سنجی رادیو یا انتخابات!!!!!!!

injaradio-javan — Wed, 21 Oct 2009 18:35:18 GMT

جوانی هست چون گنجی خدا داد خوشا آنکس که این گنجش خدا داد

چند روز پیش تو میدان قدس یه آقای محترمی پرید جلوم گفت :

خانم ببخشید برای ردایو نظر سنجی میکنم چند لحظه میشه به سوال های من جواب بدید

منم دیدم که رادیویی گفتم خب باشه.

سوال 1:رادیو گوش میکنید؟

پاسخ:بله

سوال2:بیشتر رادیوهای ایرانی گوش میکنید یا خارجی؟

پاسخ:رادیو ایران

سوال 3:به نظر شما رادیو ایران بیشتر حقیقت را درباره انتخابات و میگفت یا رادیو خارجی

یه کم فکر کردم و دیدم بحث داره سیاسی میشه منم که اصلا اهلش نیستم.من جوونم

آخه هزار و چند تا آرزو دارم چرا با جواب دادن به این سوالها .....بشم.

گفتم آقا من اصلا رادیو گوش نمیکنم و سریع رفتم سوار یه اتوبوس شدم و پا به

فرار گذاشتم.

با آرزوی موفقیت برای خودم که رشته نقاشی ایرانی(نگارگری)

قبول شدم.

هشت سال گریه و خنده

injaradio-javan — Sun, 27 Sep 2009 09:17:55 GMT

سربند یا حسین

فرزاد دو سال از من بزرگتر بود.8 سالی بود که بابا برای ادامه تحصیل

فرستاده بودتش خارج.آخرین باری که اومد 2 سال پیش بود.قبلا نامه و عکس

زیاد واسم می فرستاد اما تو این دوسال فقط یه نامه داده و چند بار زنگ زده.

خیلی دوست داشتم سر از کارش در بیارم و ببینم تو این 8 سال چه کرده.

با صدای تق از خواب پریدم اولش فکر کردم دزد اومده بازم صدا اومد

بعد از چند بار فهمیدم که یکی داره با سنگ میزنه شیشه اتاقم رفتم جلوی پنجره

و اروم باز کردم یه سنگ خرد تو سرم گفتم اخ که یه صدایی گفت چی شد

خرد تو سرت؟حالا مردی یا زنده ای؟!!!

صدای داداش فرزادم و خوب می شناختم اما بازم شک داشتم.پرسیدم تویی

فرزاد؟گفت اره داداش گلت اومده.

دلم میخواست از پنجره بپرم پایین خیلی دلم براش تنگ شده بود.

گفتم باورم نمیشه فرزاد تو برگشتی؟!

گفت اره دیوانه صدات و بیار پایین الان اهل خانه بیدار میشن نمیخوام

بفهمن که من اومدم فقط برگشتم تو رو ببینم باید زود برم.

انقدر خوشحال بودم که به حرفاش توجه ای نکردم و گفتم کسی خونه نیست

بیا تو.رفتم در و باز کردم تاریک بود نتونستم خوب ببینمش.

گفت مطمئنی کسی خونه نیست؟

گفتم اره همه رفتند باغ دکتر جمالی خیالت راحت فقط من اینجا هستم بیا

تو دیگه.خودم جلو رفتم اونم پشت سرم می امد.بازم صدای یه تق تق دیگه

می امد چراغ و روشن کردم و برگشتم وقتی دیدمش از حال رفتم.

بعد چند دقیقه چشمام و باز کردم و فرزاد دیدم که با یه لیوان آب بالا سرم

داره چند قطره اب میریزه تو صورتم و می گه:

ابجی جونم تو این مدت مرضی گرفتی که من بی خبرم؟

چرا قش کردی؟

نکنه داری می میری؟

از خوشحالی بوده حتما درسته؟

وقتی فهمید کامل به هوش اودم بقیه اب و ریخت رو صورتم و یه جیغ کشیدم.

گفت اه اه تو بزرگ نشدی هنوز همون دختر لوس جیغ جیغو هستی اما نازی

اونم بخاطر داش فرزادته که بنده باشم.بلند شو یه چیزی بده بخورم که خیلی

گرسنه هستم.

خیلی خونسرد و بی خیال حرف میزد انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده بود.

همیشه عادت داشت حرس منو در بیاره از جام بلند شدم و رفتم طرفش

گفت چته یهو حمله میکنی به ادم غذات کو پس؟من اومدم یه چیزی بخورم

و برم وقت زیادی ندارم.

اعصبانی شده بودم از این همه شوخی و خونسردی گفتم غذا میخوای برو

رستوران اینجا چرا اومدی؟

یه کم نگاهم کرد و ابروهاش رفت تو هم بلند شد عصا و کیفشو برداشت

رفت به سمت در که دویدم طرفشو دستشو کشیدم افتاد زمین با ارومی گفت

چی کار میکنی خواهر من مگه نمیبینی داداشت یه پا بیشترنداره.

نشستم کنارش گریه میکردم و میگفتم ببخشید ببخشید ببخشید

سرم و گذاشتم رو پاش قسمش دادم که برام بگه چی شده و کجا بوده

دستش و گذاشت رو سرم و گفت نبینم ابجیه فرزاد گریه کنه.

پاشو دختر من فکر میکردم تو تحمل دیدنم و داشته باشی که اومدم پیشت

اصلا من بخاطر تو برگشتم که ببینمت بعد برم.

وقتی دید با این حرفها نمیتونه ارومم کنه محکم زد تو سرم و گفت

خاک بر سرت فرشته که نمیتونی ببینی داداشت ادم شده

با حرس گفتم ادم؟

اصلا مگه چیزی از داداشم مونده تو کجا بودی که حالا یه پا نداری ؟

خندید و گفت تو فقط پای نداشتم و میبینی خبر از درونم نداری که ترکش ها

عروسی گرفتن.چیه حسودیت شد؟خب حق داری من چند وقت دیگه شهید

میشم میرم بهشت حال میکنم اما تو هنوز درست نشدی.حالا خیلی مونده

به من برسی.

خودش متوجه شد که خیلی ناراحتم گفت خب باشه تسلیم حالا بیا کمک کن

بلند بشم یه جای راحت بشینم واست همه چی و تعریف میکنم من اومدم که

واسه تو بگم که چی شده اما اول یه چیزی بیار بخورم.

بلندش کردم رفتم واسش غذا گرم کردم و اوردم بخوره تو این مدت ساکت بودم

فقط میخواستم اون حرف بزنه.وقتی خورد گفتم خب حالا بگو چی شده تو مگه

خارج نبودی نکنه اصلا نرفتی؟

گفت رفته بودم 6 سال اونجا بودم که فهمیدم ایران جنگ شده با چند تا از دوستام

اومدیم.چند روزی تهران بودیم و بعد رفتیم ....

این چند ماه اخر بیمارستان بودم میخواستم برگردم اما خیلی دلم واست تنگ شده

بود اومدم تو رو ببینم و برم شاید دیگه هیچ وقت نتونستم ببینمت.

گفتم این حرفا چیه یعنی چی دیگه نتونستم من اصلا نمیذارم تو جایی بری با این

بدن تیکه تیکه کجا می خوای بری دیگه از تو کاری بر نمیاد هر کاری بوده کردی

بسته حالا باید به خودت برسی دیگه چیزی ازت نمونده.

اعصبانی شد میگفت من نیومدم که بمونم بچه ها منتظرم هستن باید زود برگردم

من فقط اومدم تورو ببینم همین.

منم گفتم نمیذارم جایی بری بعد از این همه سال برگشتی اونم با این وضع حالا

توقع داری که بذارم دوباره بری.

دعوامون شد مثل زمان بچگی همیشه اون کوتاه می امد اما این بار فقط حرف

خودش و میزد.یه کم اروم شدیم گفتم باشه حالا که تو میخوای بری برو اما منم

باهات میام هر جا که بری منم باهات میام.

گفت اخه خواهر من اونجا که من میرم جای تو نیست.فرشته جان انقدر منو

اذیت نکن بذار برم بچه ها منتظرم هستن.

اما من تصمیم خودم و گرفته بودم میخواستم باهاش برم گفتم اگه بخوای بری باید

منم بیام.یه کم فکر کرد و گفت باشه قبول تو هم بیا بعد خودت میفهمی که جای تو

انجا نیست برمیگردی خب حالا برو اماده شو که زود بریم فقط چیز زیادی با خودت

نیار اخه زود بر میگردی.

خوشحال شدم رفتم اتاقم که اماده بشم فرزاد گفت من میرم دم در زود بیا.

با خوشحالی میگفتم باشه باشه دارم میام.

وسایلم و جمع کردم رفتم دم در اما هیچ کس نبود فرزاد رفته بود.

سربند یا حسین شو زده بود به دستگیره در و واسه همیشه رفته بود.

چند روز بعد یه نامه ازش امده بود وصیت نامه اش بود.

و حالا بعد از این همه سال هنوز هیچ خبری ازش نیست.

هشت سال گریه و خنده

injaradio-javan — Thu, 24 Sep 2009 11:59:18 GMT

هفته دفاع مقدس مبارک

جشن پیروزی

بیست سال گذشت.امروز رفتم کیک گرفتم مثل بیست سال قبل تا با پدرم جشن بگیرم.

مامان حرص میخوره ، میگه این کارا چیه؟!!! اما من هر سال یه چشن کوچولو میگیرم.

فقط من و بابام.اولش تنهایی ، اخه بابا بعد از اومدنش سه سال بیمارستان بود.مامان

نمی گذاشت زیاد برم پیشش چه برسه به اینکه با هم جشن بگیریم.

بعد سه سال اوردنش خونه دلم میخواست بپرم بغلش و بوسش کنم وقتی که از در امد تو

دویدم طرفش که عمو محسن جلوم و گرفت و نذاشت برم بغل بابا علی .

مامان پری بغلم کرد.عمو محسن بابا رو برد تو اتاقش.از مامان پرسیدم چرا عمو نذاشت

برم پیش بابا؟گفت بابا حالش خوب نیست بذار هر وقت که خوب شد میریم پیشش.

بغض کرده بودم اما نمی تونستم گریه کنم.رفتم تو اتاقم و عکس بابا علی رو برداشتم

بوسش کردم و گفتم حالا که خونه هستی هم نمی تونم بیام پیشت؟

اخه چرا؟تو بابای بدی هستی،من دوست ندارم.

عکسش و تو بغلم گرفتم و حسابی گریه کردم.

اون روزها رو هیچ وقت یادم نمیره.روزهایی رو که یه عالمه سوال می امد سراغم

و هیچ کسی نبود جواب بده.می دونستم که جواب سوال هام پیش باباست برای همین

به مامان هم نمیگفتم.

پنج ماه گذشت و من هنوز نمی تونستم برم پیش بابا علی .خیلی تنها شده بودم.مامان بیشتر

پیش بابا علی بود و به اون میرسید من یواشکی نگاهشون میکردم.

مامان قران می خواند و بابا علی فقط به سقف نگاه میکرد.حتی یه کلمه هم حرف نمیزد.

عمو محسن هر روز به بابا سر میزد.از خاطرات و شوخی های تو جبهه میگفت و

بلند می خندید.مامان هم پشت در می نشست و گریه میکرد.اون موقع نمی فهمیدم

چرا اینا این طوری میکنند.دیگه خسته شده بودم دلم واسه بابا علی تنگ شده بود.

اون موقع که جبهه بود خب میگفتم نیستش اما وقتی خونه بود خیلی برام سخت بود

که نمی تونه برام بابا باشه و منم بشم دختر کوچولوی نازش.

مامان منوبا بابا تنها نمیذاشت اما یه روز که خواب بودم رفت بیرون.

از خواب بیدار شدم دست بابا رو سرم بود.اشک هاش تند تند می ریخت رو صورتم

از جام بلند شدم ونگاهش کردم بغلم کرد و میگفت:دختر گلم،عزیزم،دل بابایی واست

تنگ شده بود نازنینم.ترسیده بودم نمیدونستم چی کار کنم بابا علی که چند ماه حتی

یه کلمه هم حرف نزده بود حالا اومده منو بغل کرده و داره باهام حرف میزنه.

مامان پری اومد تو اتاق وقتی منو بابا رو دید خندید و گفت خدایا شکرت.

بابا علی حالش خوب شده بود...

حالا دیگه میتونستم با خودش جشن بگیرم.

هر سال با یه کیک و البوم عکس جبهه و نامه هاش میرفتم سراغش.

مامان اولش مخالفت میکرد میترسید دوباره حال بابا بد بشه اما خود بابا علی میخواست

میگفت دلم میخواد هشت سالی که پیشت نبودم و جبران کنم.

هشت سال فقط از خاطراتش گفت از دوستاش که جلوی چشمش شهید شدند،

از خنده هاشو گریه هاش ، از هشت سال دلتنگی واسم حرف میزد.

16 سالم شده بود.دلم میخواست فقط بپرسم و جواب بگیرم.جواب سوالهایی رو

که هیچ کس جز بابا علی نمی تونست جواب بده.

نازنین:بابا علی چرا رفتی جنگ؟

باباعلی:وظیفه من بود که برم دخترم.

نازنین:چرا وقتی فهمیدی پدر شدی دوباره رفتی؟

باباعلی:به خاطر تو نازنینم.هم به خاطر تو هم بخاطر همه نازنین ها مثل تو.

انقدر پرسیدم و جواب گرفتم که دیگه هیچ چیز واسم نامعلوم نبود.

حالا دیگه میدونستم که چرا هشت سال پدرم پیشم نبود.

امسال میخوام بابا رو حسابی خوشحالش کنم چند تا از دوستای قدیمی زمان جنگ و

واسه جشن دعوت کردم.جشن بیست سالگی پیروزی جنگ ایران و عراق.

پیروزی همه ملت ایران

پیروزی بابا علی

و پیروزی نازنین ها...

نبودن برای تو معنی نداره تو همیشه هستی و زنده در کنار من و مامان پری.

امسال انگار بیشتر از سالهای دیگه هستی صداتو میشنوم داری میخندی،میبینمت

که خوشحالی اخه رفتی پیش دوستایی که دلتنگشون شده بودی.

حالا هم کنار خانواده ات هستی هم شهدا.

تقدیم به روح پاک پدر شهیدم علی.م.

توضیحات:این داستان خلاصه شده داستان جشن پیروزی از مجموعه داستان های دفاع مقدس

است.

نتیجه :پس من دختر شهید نیستم.

امسال هم تمام شد...

injaradio-javan — Mon, 14 Sep 2009 19:10:18 GMT

روزهای پایانی ماه خدا را پشت سر می گذاریم و کم کم به عید فطرمی رسیم.

عید بزرگی که ما را به فطرت خود باز می گرداند.یک ماه مهمان خداوند بودیم

و حال امیدوارانه از او می خواهیم که مهمان همیشگی قلب ما باشد.

عید رمضان امد و ماه رمضان رفت

صد شکر که این امد و صد حیف که ان رفت

یک ماه روبه روی ایینه ایستادیم و دل و جانمان را صیقل دادیم.یک ماه با دوست گفتگو

کردیم و به گریه و خنده و سکوت وزمزمه از او خواستیم مارا به راه راست هدایت فرماید

و اکنون عاشقانه به ملکوت نگاه می کنیم و در همه چیز و همه جا عکس رخ دوست را

می بینیم.پیمان بستن همیشه اسان بوده انچه سخت و مهم است بر سر پیمان ماندن و ان

را نگسستن است.باید دعا کنیم خداوند توفیقی عطا فرماید که پیمان خود را بانشکنیم و

هرگز فریب شیطان را نخوریم.

سلام خدا...

injaradio-javan — Fri, 21 Aug 2009 00:51:18 GMT

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

در نخستین شب ماه رمضان درهای آسمان گشوده می شود و تا آخرین شب آن بسته نمی شود.

خدا جون سلام

یادته رمضان سال پیش ۱۵ روز تو ...

وقتی بهم گفتن باید اون موقع برم خیلی دلم گرفت.

یادته؟!

چقدر گریه کردم.ناراحت شدم.فکر کردم لیاقت ندارم .

اما بعد فهمیدم لطف بزرگی در حقم کردی.

حالا قدر این روزها رو بیشتر می دونم.

بیشتر می فهمم...

امسال از اول مهممانیت دعوتم کردی.

ممنونم.

خدای من...

قبول کن عبادتم را.

قبول کن بندگی ام را.

خدایا شکر.

(دعای بعد از نماز در ماه رمضان)

ای خــدای بـلـند مقـام، ای بــزرگــوار، ای آمـرزنـده، ای مهـربـان

تـوئی خــدای بـزرگی که هـيـچ مـثـل و مانـنـدی نـدارد

و بگـفــتار و کـردار خلـق شــنـوا و بـينـا اسـت

و ايـن مـاه اسـت که مقـامـش عـظيـم کـردی

و کـرامـت و شـرافـت و فضـيلـتـش بر سـايـر ماهـها دادی

و ايـن مـاه اسـت که روزه اش را بر من واجـب گـردانــدی

و اين ماه رمضـان است که در آن قـرآن را نـازل فـرمـودی

بـرای راهنـمايی مـردم و روشـن کـردن راه هدايـت و جـدا نمـودن حـق از بـاطـل

و شـب قــدر را در ايـن مـاه مقـرر داشـتی که آن شـب را بـر هـزار مـاه بـرتـری دادی

پـس ای خـدايـی که بـرهمـه منـت داری و هيـچکس بـر تـو منـت نـدارد

بـر من منـت گـذار در مـيان آن همه بـندگانـت که منـت گـزارده ای

و از آتـش دوزخـم نجات ببخـش و به بهـشت ابـدت داخـل گـردان

به حق رحمـت بی پـايـانـت – ای مهربـانتـريـن مهربانان عالم.

پیامبر علیه الصلوة والسلام می فرماید: (من أفطر صائما کان له مثل أجره غیر أنه لا ینقص من أجرالصائم شیء ) أخرجه أحمد والنسائی وصححه الألبانی (کسی که روزه داری را افطاری دهد برای او از پاداش مانند شخص روزه دار است بدون اینکه از اجر روزه دار کاسته شود.

و درحدیث سلمان آمده است: کسی که به روزه داری افطاری دهد این افطاری سبب آمرزیده شدن گناهانش و آزاد شدنش از آتش جهنم خواهد شد وبراي او از ثواب مانند شخص روزه داراست بدون اينكه از اجر روزه دار كاسته شود. گفته شد يارسول الله همه ما استطاعت ندارند روزه داري را افطاري دهند. پيامبر فرمود: خداوند اين پاداش را براي كسي مي دهد كه به روزه داري مقداري شير يا خرما دهد ويا مقدار اندكي آب به وي بنوشاند وكسي كه به روزه داري آب بنوشاند خداوند از حوض من مقداري آب به او مي نوشاند كه پس از نوشيدن آن هيچگاه تشنه نخواهد شد تا اينكه وارد بهشت شود .

نگارگری

injaradio-javan — Fri, 14 Aug 2009 05:47:18 GMT

سلام

خوبید؟

وبلاگ نگارگری اپ شده .چندتا عکس از کارهای قبلم و گذاشتم.

یه سری بزنید.

www.negargare.blogfa.com

تولد 2 سالگی شنونده جوان

injaradio-javan — Sat, 08 Aug 2009 22:46:18 GMT

سلام

دوسال گذشت...

تو این 2 سال تمام تلاشم و کردم که خوب باشم و فکر میکنم

که خوب بودم چون در این مدت دوستان خیلی خوبی داشتم.

پس من خوب بودم

امسال تولد حسابی برات گرفتم شنونده جوان

جای همه تون خالی.اما هرچی نگاه میکنم میبینم زیادم خالی نیست

آخه اینجا کوچولو همه جا نمیشن

ولی همه دوستای نازنینم عمیق تو دلم هستید

شنونده جوان عزیز رفتی تو 3 سال

تولدت مبارک

همه سعی ام میکنم که مثل قبل خوب بنویسم و شنونده جوان

مثل همیشه بهترین و برترین باشه.

خب دیگه تولد تموم شد خوردنی ها رو خودم خوردم و برای شما

تعریف کردم.الان دیگه خبری از شیرینی،شکلات،شربت،کیک و

شام تولد نیست.لطف کردی تشریف اوردی باشه برای سال دیگه

جبران میکنم

از همه دوستانی که شنونده جوان و تنها نذاشتند و همیشه بهم سر زدند

سپاسگذارم.

من که خواب بودم.اصلا خبر نداشتم.

آسمانی تبریک گفت.

جزئیات و آی کیو گفت.

خبر هم محمود عراقی گفت.

میگن جز برنده ها بودی حالا معلوم نیست شنونده جوان یا مطلب ارسالی

حالا هر چی که بودمن خودم میدونم برترینم

روز جوان (ولادت حضرت علی اکبر ع)مبارک.

injaradio-javan — Sat, 01 Aug 2009 21:48:18 GMT

جمعه صبح مثل هر روز برای ورزش رفتم به پارک یاد جووون و رادیو

جووون و باشگاه جووون و روز جووون افتادم گفتم برم با این ادمها یه

صحبتی کنم ازشون درباره جوون بپرسم.

رفتم سراغ یک آقای کاملا محترم و با شخصیت که تقریبا هم سن پدر پدر پدر پدر

بزرگ من بود.ازش پرسیدم به نظر شما به کی میگن جوون؟

گفت به من.

خندیدم و گفتم شما که دیگه ازتون گذشته پدر جان .حالا چرا احساس جوونی داری؟

گفت آخه تو سن 68 سالگی عاشق شدم پس جوونم که میتونم تو این سن و سال عاشقم بشم دیگه.

کلی خندیدم و تعجب کرده بودم و از اونجایی که این پدر بزرگ عزیز در اون سن سابقه عاشق

شدن و داشتن، محل و ترک کردم که خدایی نکرده دوباره این عشق و جوانی تکرار نشه.

داشتم به حرفهای پدر بزرگ عزیز فکر میکردم که به این تنیجه رسیدم که جوونی و عاشقی

یه رابطه خاصی باهم دارن.یا عاشق جوون میشه یا جوون عاشق میشه نمیدونم به اینجا که

رسیدم نتونستم بفهمم که بالاخره عشق، جوونی میاره یا جوونی ،عشق میاره.

یه کمی جلوتر یه جوانی خوش تیپ نشسته بود و بدجوری تو فکر بود رفتم جلو بی مقدمه

گفتم جوون به کی میگن؟

یه نگاهی بهم کرد (که گفتم الانه که جفت پا بپره تو دهنم) و گفت تو فکر کردی همه مثل

خودت جوونن؟بعد زیر لب یه چیزایی گفت که بی ادبیه بگم، و رفت.اینجا بود که فهمیدم

همه جوونا مثل هم نیستند.

همین طور که داشتم فکر میکردم چندتا خانوم ورزشکار در حد قهرمانی دیدم باهاشون همراه

شدم دور اول که به اشنایی گذشت. دور دوم پرسیدم نظرتون درباره جوان چیه؟

همین که اینو گفتم ا از حرکت ایستاد و شروع کرد به گفتن که:

جوون نگو که بلای جونم شده.

گفتم کی؟چی؟چرااااااااااااااااااا؟؟؟

گفت این......از وقتی به این سن رسیده حرف گوش نکردنش هم شروع شده انگار هرچی سنش

بیشتر میشه روش چند برابر میشه.پرووووووووووووووووو به جایی رسیده که تو روی منو

باباش هم وایستاده.ذلیل شده فکر کرده خیلی حالیشه.دیوونه ام کرده.خسته ام کرده .باباش سکته

نکنه خوبه و.....

همین طور داشت یه نفس میگفت که نفس کم اورد و تا اومد یه نفسی بکشه اون یکی شروع کرد:

نمیدونم تازگیا این جوونا یه جوری شدن

گفتم چه جوری شدن؟

گفت نمیدونم یه جورییییییییییییییییییییییییییییییییییی دیگه پدر ادم و در می یارن

با گفتن این حرفها بقیه هم شروع کردن بد گفتن از این جوونای بیچاره .

ورزش و قهرمانی که یادشون رفت و بعد از کلی بد گفتن از جوونای خودشون شروع کردن

پشت سر جوونای مردم حرف زدن.

منم دیدم که بحثشون گل انداخته مزاحمشون نشدم و ازشون فاصله گرفتم و رفتم رو یه نیمکت نشستم

به نتیجه گرفتن، و به این رسیدم که:

کسی که حرف گوش نکنه جووونه یا جوونی که حرف گوش نمیکنه جووونه.

جوون باید رو داشته باشه چند برابر سنش تا همه بگن اهان این جوونه!!!!

وقتی کسی ذلیل شد بدون که جوون شده.

اینکه جوون همه چی حالیشه کسی شک نداره.فکر میکنه دیگه ته ته ته پورفسوریه.

جوون یعنی اینکه بار چند صد کیلو شهامت و سه چهار تا گونی جرات و به دوش میگیره

تا بتونه تو روی پدر و مادرش بایسته درسته سنگینه اما برای یه جوون ارزش اینو داره که

بگه من جووووووووووووووووونم خودم میدونم چی کار کنم تو واسه من تصمیم نگیر.

جوون یعنی مهارت داشتن در دیوانه کردن.

جوون یعنی قاتل جون پدر.

جوون یعنی بخور و بخواب کسی بهش حرف نزنه.

جوووووون یعنی یه جوری بودن از نوع خاصش.

البته اون روز با آدمهای زیادی برخورد کردم که این سوال و ازشون پرسیدم و هر کدوم

جوابهایی دادن که خوبه بدونیم تا این جووونا رو بهتر بشناسیم.که من از شخصیت و جاومکانش

فاکتور میگیرم و خلاصه شده میگم :

جوون یعنی از من و باباش پول بگیره شارژ بخره.

جوون یعنی اکتیو بودن شاد،سرحال،شوخ دوست داشتنی.

جوون یعنی داشتن چند تا سر نترس که بتونه خطر کنه.

جوون یعنی کسی که از آرمان ها و آرزوهاش بگه.

جوون یعنی کسی که خودش همه چیو تجربه کنه سرش به سنگ بخوره.

جوون یعنی کسی که هیچکی نتونه محدودش کنه.

جوون یعنی آزادی.

جوون یعنی حرکت ،آغاز، هدف

جوون یعنی لحظه به لحظه در حال شدن(به روز شدن) و از نو شدن.

جوون یعنی بدون توقف.جستجو گر.

جوون به منم میگن که رفتم نشستم پیش چندتا پسر و بهشون گفتم میخوام درباره

جووون و جووونی کردن باهاشون صحبت کنم.برادرای عزیز هم که نه نمیگن

خلاصه یه جایی نشستم و گفتم خب شروع کنیم اولین سوال و من بپرسم که خیلی

برام سواله که چرا پدر مادرها با جووناشون مشکل دارن.یکیشون که خیلی مهربون

و خوش بین بود گفت:

من با این مخالفم که میگن خانواده ها با جووناشون مشکل دارن شاید خود من جوون هم

روزی به سن اونا برسم همین حسو نسبت به جوونم داشته باشم نگرانش باشم بخوام بدونم

کجا میره با کی میره چی کار میکنه چی کار قراره بکنه از کارش بخوام سر در بیارم

که معمولا به این نگرانی و ارزش که خانواده واسه جوونشون دارن میگن مشکل به نظر

من جوونا هستند که با خانواده شون مشکل دارن اینکه پدر و مادر نگران آینده فرزندش

باشه امر طبیعی است اما ما باید کمی درکمون و زیاد کنیم تا قبول کنیم که اونا بد ما رو نمیخوان

و به فکرمون هستند.

یکیشون که خیلی از حرفهای دوستش جوش اورده بود با عصبانیت گفت:

یعنی چی؟ این حرف چیه ؟من که دیوانه نیستم بخوام با پدر مادرم مشکل داشته باشم اگه اونا مشکلی

با من جوون نداشته باشن خب من که مریض نیستم بخوام باهاشون مشکل داشته باشم.قبول کن

جدا از نگرانی هایی که تو میگی گیر الکی هم میدن.ای بابا یکی نیست به این پدر من بگه اخه تو که

هم سن من بودی موهات تا کجا بلند بوده شلوار لی میپوشیدی پیراهنت تنگ بوده به من چی کار داری

که تا میرم خونه شروع میکنه به غر زدن که این چه شلواریه؟این چه رنگیه؟چرا موهات این شکلیه

چرا این طوری راه میری چرا اینجوری نگاه میکنی چرا اینو میخوری چرا این کارو میکنی چرا

اون کارو نمیکنی اییییییییییییی خدا اخه تو که میدونی این بابای من تو سن من چه تیپی بوده اخه این

انصافه انقدر به تیپ و قیافه من گیر بده.من جووونم دوست دارم مدل موهام این شکلی باشه دوست دارم

شلوار تنگ بپوشم اخه تو خودت وقتی پوشیدی حالشو کردی چرا به من جوون باید گیر بدی که اینو

نپوشم حال نکنم جووونی نکنم خب وقتی این طوری میگن به من جووون بر میخوره دو تا چیزم بهش

میگم اون وقت میگن جووون فلانه اگه کسی کاری بهمون نداشته باشه ما هم بیخودی صدامون بالا نمیره

قبول کن که این پدر مادرها هستند که ما جوونا رو درک نمیکنن.

نفر سومی گفت فقط پدر مادرها نیستند جامعه هم مارو درک نمیکنه.

گفتم خب همه ی حرفهای شما درسته و هم خانواده و هم جووون ها و هم جامعه که همون خانواده های

ما هستند باید رفتارشون و اصلاح کنن تا به مشکلی هم بر نخورن.

حرفهای خوبی زدن و حرفهای زیادی هم واسه گفتن داشتن اما من بیشتر نمیتونستم

پیششون بشینم که دیگه میدونی چی میشدحالا بیا و درستش کن که بابا من

داشتم در مورد جووونا تحقیق میکردم کیه که باور کنه.